Rosz ha-Szana

Rosz ha-Szana (hebrajski: ראש השנה, oznacza „Głowa Roku") to żydowski Nowy Rok, jeden z najświętszych dni w kalendarzu żydowskim. Obchodzony jest 1. i 2. tiszri, zwykle we wrześniu lub październiku, i rozpoczyna Wielkie Święta (Jamim Noraim, „Dni Trwogi"), dziesięciodniowy okres introspekcji zakończony Jom Kipur.

Według tradycji żydowskiej, Rosz ha-Szana upamiętnia stworzenie świata — a dokładniej stworzenie Adama i Ewy. Jest to dzień boskiego sądu, w którym Bóg wpisuje los każdej osoby w Księgę Życia.

Rosz ha-Szana ma swoje źródła w Torze (Księga Kapłańska 23:23-25), gdzie nazywany jest Jom Terua (Dzień Trąbienia). Nazwa „Nowy Rok" rozwinęła się w okresie rabinicznym.

Miszna (ok. 200 n. e.) wymienia cztery nowe lata w kalendarzu żydowskim, przy czym 1. tiszri jest nowym rokiem dla liczenia lat.

Przez wieki Rosz ha-Szana przekształciło się w dwudniowe święto z rozbudowaną liturgią i specjalnymi modlitwami (Unetane Tokef, Awinu Malkenu).

Zwyczaj Taszlich — rzucania okruchów chleba do płynącej wody na znak porzucenia grzechów — upowszechnił się w średniowieczu.

Dęcie w szofar: Dźwięk szofaru (rogu baraniego) jest centralną micwą Rosz ha-Szana. Duje się 100 razy w specyficznych wzorach: tekia, szewarim i terua.

Symboliczne potrawy: Jabłka maczane w miodzie symbolizują nadzieję na słodki nowy rok. Okrągła chała symbolizuje cykl roku. Granaty są jedzone z życzeniem, by zasługi były liczne jak pestki.

Taszlich: Pierwszego popołudnia wielu Żydów udaje się nad płynącą wodę i symbolicznie wrzuca okruszyny chleba.

Życzenia: Tradycyjne życzenie to „Szana Towa" (שנה טובה, „Dobrego Roku").

Nabożeństwa: Odprawiane są przedłużone nabożeństwa z Machzorem (świąteczny modlitewnik).

Biały strój: Wielu nosi białe ubrania jako symbol czystości i odnowy.