Dzień Świętego Patryka

Dzień Świętego Patryka (Lá Fhéile Pádraig po irlandzku) obchodzony jest 17 marca i oddaje cześć Świętemu Patrykowi, głównemu patronowi Irlandii. To święto narodowe upamiętnia przybycie chrześcijaństwa do Irlandii i świętuje irlandzką kulturę i dziedzictwo na całym świecie. Pierwotnie święto religijne, przekształciło się w globalną celebrację irlandzkiej tożsamości z paradami, noszeniem zieleni, koniczyną oraz tradycyjną muzyką i tańcem. Dzień Świętego Patryka jest dniem wolnym w Irlandii i Irlandii Północnej.

Święty Patryk urodził się w rzymskiej Brytanii pod koniec IV wieku. W wieku 16 lat został porwany przez irlandzkich najeźdźców i zabrany do Irlandii jako niewolnik, gdzie przez sześć lat pracował jako pasterz. Po ucieczce i powrocie do Brytanii miał wizję wzywającą go do powrotu do Irlandii jako misjonarza. Wrócił około 432 roku n.e. i spędził resztę życia nawracając Irlandczyków na chrześcijaństwo, zakładając klasztory, kościoły i szkoły. Zmarł 17 marca 461 roku n.e. Dzień jest obchodzony jako święto religijne od początku XVII wieku, ale stał się oficjalnym świętem w Irlandii dopiero w 1903 roku. Pierwsza parada Dnia Świętego Patryka nie odbyła się w Irlandii, ale w Bostonie w 1737 roku, zorganizowana przez irlandzkich imigrantów.

Tradycje Dnia Świętego Patryka łączą praktykę religijną z kulturalną celebracją. W Irlandii dzień zaczyna się od uczestnictwa we Mszy, po której następują parady w miastach i wioskach całego kraju. Parada w Dublinie przyciąga setki tysięcy widzów. Noszenie zielonych ubrań i koniczyn jest powszechne - koniczyna jest symbolem, którego Święty Patryk rzekomo używał do wyjaśnienia Trójcy Świętej. Tradycyjne irlandzkie sesje muzyczne (seisiún) odbywają się w pubach, a tańce irlandzkie są wykonywane. Specjalne dania to irlandzki gulasz, colcannon, chleb sodowy i bekon z kapustą. "Topienie koniczyny" polega na umieszczeniu koniczyny w ostatnim drinku wieczoru.