Wigilia

Wigilia to wieczór poprzedzający Boże Narodzenie, obchodzony 24 grudnia. W Polsce jest to najważniejszy dzień świąt Bożego Narodzenia, pełen unikalnych tradycji, które przetrwały przez wieki.

Nazwa "Wigilia" pochodzi od łacińskiego "vigilia", oznaczającego czuwanie lub straż. Jest to noc czuwania przed wielkim świętem narodzin Chrystusa.

Polski wieczór wigilijny jest wyjątkowy na skalę światową. Rozpoczyna się z pierwszą gwiazdką na niebie, trwa przez uroczystą kolację z 12 potrawami, dzielenie się opłatkiem, a kończy się pasterką - mszą o północy.

Tradycje wigilijne w Polsce mają głębokie korzenie, łącząc elementy przedchrześcijańskie z chrześcijańskimi. Wiele zwyczajów sięga średniowiecza i epoki staropolskiej.

Tradycja 12 potraw wigilijnych symbolizuje 12 apostołów lub 12 miesięcy w roku. Potrawy muszą być bezmięsne, zgodnie z tradycją postu.

Dzielenie się opłatkiem to wyjątkowo polski zwyczaj, nieznany w tej formie w innych krajach. Opłatek symbolizuje chleb życia i wspólnotę.

Tradycja pustego nakrycia przy stole dla niespodziewanego gościa wyraża polską gościnność i pamięć o zmarłych lub podróżnych.

Pierwsza gwiazdka: Kolacja wigilijna rozpoczyna się, gdy na niebie pojawi się pierwsza gwiazda, symbolizująca Gwiazdę Betlejemską.

12 potraw: Tradycyjna kolacja składa się z 12 potraw bezmięsnych: barszcz z uszkami, karp, pierogi, kutia, kompot z suszu i inne.

Opłatek: Przed kolacją rodzina dzieli się opłatkiem, składając sobie życzenia i prosząc o przebaczenie.

Sianko pod obrusem: Symbolizuje Jezusa urodzonego w żłobie na sianie.

Puste nakrycie: Dodatkowy talerz dla niespodziewanego gościa lub zmarłego członka rodziny.

Choinka: Ozdobiona tradycyjnie słomianymi ozdobami, bombkami i światełkami.

Kolędy: Śpiewanie kolęd po kolacji, często przy choince.

Pasterka: Msza o północy, jedna z najważniejszych mszy w roku.