Święto Środka Jesieni: Święto Księżyca

Święto Środka Jesieni (中秋节, Zhōngqiū Jié), znane również jako Święto Księżyca, jest jednym z najważniejszych tradycyjnych świąt Chin. Przypada na 15. dzień 8. miesiąca kalendarza księżycowego, gdy księżyc jest najpełniejszy i najjaśniejszy—zwykle we wrześniu lub październiku.

Święto celebruje sezon żniw i pełnię księżyca, która w kulturze chińskiej symbolizuje ponowne spotkanie i pełnię. Jest drugim najważniejszym świętem po Chińskim Nowym Roku.

Okrągły kształt księżyca i ciastek księżycowych reprezentuje jedność i więź rodzinną.

Święto Środka Jesieni jest obchodzone od ponad 3000 lat, a jego początki sięgają rytuałów czczenia księżyca za czasów dynastii Shang. Najsłynniejszą legendą jest historia Chang'e (嫦娥), Bogini Księżyca.

Według mitu, mąż Chang'e, Hou Yi, zestrzelił dziewięć z dziesięciu słońc, które paliły ziemię. W nagrodę otrzymał eliksir nieśmiertelności. Gdy złoczyńca próbował go ukraść, Chang'e połknęła eliksir i poleciała na księżyc, gdzie od tamtej pory mieszka.

Święto stało się oficjalnym dniem wolnym w Chinach w 2008 roku.

Ciastka księżycowe (月饼): Te okrągłe ciastka nadziewane pastą z nasion lotosu lub czerwonej fasoli są niezbędne podczas święta.

Podziwianie księżyca (赏月): Rodziny zbierają się, by podziwiać pełnię księżyca, symbolizując spotkanie rodzinne.

Noszenie latarni: Dzieci noszą kolorowe latarnie spacerując po okolicy.

Jedzenie pomelo: Te duże owoce cytrusowe są sezonowe podczas Środka Jesieni.

Tańce ognistego smoka: W Tai Hang w Hongkongu odbywa się spektakularny taniec ognistego smoka.